به نام آن احسن الخالقين که سيماي بشر را به احسن تقويم ترسيم نموده و در عمق وجود او قرارگاهي براي عشق و ايثار مي نهد که آن دل است .

کانون هستي پايگاه مهرورزي و عشق است و در قلب آن ، انسان مهرآفرين ، آفريده شده و خانواده مرکز آموزش و تجربه عشق و صفا ، صميميت و ايثار و عطوفت است .

آري !

الفباي حقوق خانواده در اسلام بر پايه محبت پي ريزي شده و چيزي فراتر از عدل و راهکارهاي عقل است .

هرچه از عمر زندگي اجتماعي انسان مي گذرد و اهميت و نقش خانواده روشن تر مي گردد ؛ پويايي و قوام و کمال قوانين الهي در استواري اين کانون و رجحان آن نسبت به پيمان ها و قوانين ساخته بشر ، آشکارتر مي گردد و رعايت اصول و ضوابط شرعي و پذيرش حقوق و وظايف متقابل از سوي زوجين ، ضرورت بيشتري مي يابد .

 در تقابل فرهنگ ها و تعارض روش ها ، اين حقيقت براي بشر خودباخته دربرابر تکنيک و ابزار و صنعت ، کاملا روشن مي گردد که پايه قوانين الهي و فلسفه تدوين آن برپايه ايجاد انس و الفت براي انساني است که سرشت او با انس و همدلي سازگار است .

لذا در اين نوع از قانون گذاري ، محوريت حق سالاري بر پايه مصلحت و تکامل خانواده است . و هرگونه فرديت ؛ چه در قالب مرد سالاري و چه در قالب زن سالاري نفي مي گردد .

و درواقع ، ازدواج همان الفت و موءانستي است که طبيعت انسان طالب است .